HISTORIE

Terug naar home

Zoals zovele andere verenigingen in die tijd werd op 10 april 1927 onze club opgericht vanuit het zondagspatronaat onder de naam “Roda”. Als eerste voorzitter fungeerde de heer Henk van Santvoort. Het voetbalveld waar Roda begon, lag in de buurt van Boerke Mutsaers, maar in 1929 werd een nieuw veld in gebruik genomen aan de Herstalsestraat. Men speelde toen in de I.V.C.B. ofwel De Katholieke Bond. Het eerste echte succes was het kampioenschap in 1937 bij het 10 jarig bestaan. De tijden werden slechter, er was zeer grote werkeloosheid en er dreigde oorlog, die er in 1940 ook kwam. Op last van de bezetters moesten diverse bonden fuseren en kwam Roda terecht in de vierde klasse K.N.V.B. Ook de naam moest veranderd worden, omdat er al een Roda bestond met oudere rechten. Het werd de afkorting van Sport Vereniging Gasthuisstraat (de parochie) dus kortweg S.V.G. Tijdens de oorlog werden er noodcompetities gespeeld, die zelfs niet altijd uitgespeeld konden worden.

Na de bevrijding in 1945 kwam het verenigingsleven weer op gang, het ledental groeide weer en iedereen had weer goede hoop. In 1947 moesten wij echter verhuizen vanwege woningbouw op onze velden Gelukkig kregen wij van de parochie een schitterend complex aangeboden aan de Zandstraat, achter Boerke Mutsaers, met twee velden en voor die tijd mooie kleedkamers, plus een speeltuin voor de jeugd. Voorlopig konden wij vooruit.

Door toeloop van vele nieuwe leden (vooral jeugd) speelden wij al snel met vier seniorenteams en hadden wij ook A. B. en C jeugd. Enkele jaren later gingen er geruchten dat er een stadsuitbreiding zou komen in westelijke richting. Toen de eerste huizen werden gebouwd in de Albertus Magnusstraat in ’t Zand troffen de bestuursleden van SVG bij aankomst op het terrein landmeters van de gemeente Tilburg aan, die wisten te vertellen dat op het terrein huizen zouden komen. In 1957 was het zover. Na de laatste competitiewedstrijd ging de ploeg in ons voetbalterrein. Vanaf dat moment hadden wij geen terrein meer. Ondanks vele onderhandelingen met de gemeente brak voor SVG een moeilijke tijd aan. Dankzij de gastvrije medewerking van Piusoord (voorheen de Klokkenberg en nu Amarant) kreeg men de beschikking over een terrein voor de thuiswedstrijden. Door de verre ligging van het terrein verloor SVG vele leden die overgingen naar een andere vereniging dichter bij huis. Deze toestand duurde drie jaar. In het seizoen 1960-1961 kwam er een lichtpuntje. Bij het wandelpark lag een speeltuin genaamd ’t Hoo (van ’t Heike) en aangrenzend lag een voetbalveldje. Dat kon SVG van de gemeente huren. Aangezien de afmetingen te klein waren, mochten alleen de lagere elftallen van de KNVB hierop spelen. Het eerste elftal genoot gastvrijheid bij Riel, dat speelde bij de Heidehoeve. Wij zijn Riel daar nog altijd dankbaar voor, want er was geen enkele Tilburgse vereniging die ons eerste elftal kon of wilde ontvangen.

Tijdens de stilliggende periode voor het seizoen 1961-1962 was ’t Hoo 14 meter breder en 10 meter langer gemaakt en vanaf die tijd mocht ook het eerste elftal zijn wedstrijden thuis spelen. Het eerste elftal wist zich in de drie jaar van malaise toch steeds te handhaven al ging dat twee keer ten koste van een beslissingswedstrijd. In 1958 SVG-Witzwart 2-0 en in 1959 SVG-Ons Vios 4-0. Deze laatste wedstrijd werd gespeeld op het “neutrale” Tac-terrein aan de Delmerweg en werd bezocht door meer dan 2000 toeschouwers. Op ’t Hoo kwam SVG tot volle bloei. Door eigen leden werden kleedkamers gebouwd en werd waterleiding aangelegd. Door uitbreiding van ’t Zand meldden zich vele nieuwe leden aan. Vooral de jeugdafdeling werd groter en groter en het bestuur moest weer naar de gemeente voor meer speelruimte. Voorlopig Tukte dit echter niet. In 1967 vierde SVG op grootse wijze het 40- jarig bestaan. Een bijzonder feit hierbij was dat de jeugd van SVG als éérste amateurclub van Nederland één weekend heeft doorgebracht in het sportcentrum Zeist van de K.N.V.B. Tot 1969 moest SVG wachten op de uitbreiding. Die kwam er in de vorm van een nieuw sportcomplex aan de Kraaivenstraat in Noord.

Twee mooie velden, een trainingsveld, schitterende kleedkamers en bestuurskamer. Eén ding ontbrak echter nog: een kantine. Onder leiding van Jo van Baast werd een ploeg noeste werkers uit eigen leden samengesteld, die in rap tempo een kantine bouwden. In februari 1971 werd deze feestelijk geopend. Dankzij deze kantine kreeg SVG veel meer mogelijkheden om iets te organiseren. Sfeer en gezelligheid vierden hoogtij. Ondertussen had trainer Piet van Iersel (de beste van SVG ooit) een eerste elftal gevormd zonder zwakke plekken en een echt vriendenteam. Resultaat kon niet uitblijven en op 25 april 1971 werd SVG kampioen en promoveerde naar de derde klas KNVB. Hierin voelde SVG zich uitstekend thuis. Het seizoen 1972-1973 werd een superseizoen. SVG bleef 11 wedstrijden achter elkaar ongeslagen en werd tweede op de ranglijst achter kampioen VOAB. Het hoogtepunt van 1973 was het winnen van de Tilburg-trofee. Na in de poule zowel NOAD als RKTVV uitgeschakeld te hebben, volgde de finale tegen SARTO in het gemeentelijk stadion. Voor 1000 man publiek versloeg SVG Sarto met 2-1 en werd officieus amateur-kampioen van Tilburg. We schrijven dan woensdagavond 6 juni 1973. D.day voor SVG.

Inmiddels was al enkele jaren een commissie actief onder de naam PPC. Deze commissie werd als uitvloeisel van het 40-jarig jubileum opgestart in september 1967 door Gerrit de Bruijn en Jac Engel en kwam in september 1968 met het eerste clubblad uit onder de naam “Wel en Wee van SVG”. Deze commissie regelt tot op de dag van vandaag allerlei nevenactiviteiten binnen onze vereniging. In juli 1973 legde Toon Verhoeven zijn functie als voorzitter neer. 15 Jaar was hi j de markante leider van onze vereniging. Terecht werd hij met “algemene stemmen” benoemd tot erelid van SVG.

De goede prestaties van ons eerste team bleven natuurlijk bij andere clubs niet onopgemerkt. Drie jaar op een rij zagen wij met lede ogen onze beste spelers naar een andere club vertrekken. Zelf kwamen wi j daardoor zodanig in de problemen dat wij in 1974 in de na-competitie verzeild raakten. Tegen clubs uit diverse windstreken (Juliana- Mill-Hontenisse-Zeeland en Heeze) wisten wij ons mede dankzij 4 punten in het paasweekend toch nog te handhaven. Maar het was slechts van korte duur. In 1975 kwam de onvermijdelijke degradatie naar de vierde klasse. Een pleister op de wonde was nog wel het feit dat zowel de Al als de A2 jeugd kampioen werden in hun afdeling. Er was dus nog hoop voor de toekomst. Op 21 september 1974 overleed plotseling ons erelid en oud-penningmeester Harrie van Poppel (vader van de diverse Poppeltjes in onze club). Harrie stond bekend om zijn rake uitspraken. Na wat strubbelingen op de voorgaande avond, zei hij de volgende ochtend vlot: “Je moet geen oude koeien uit de sloot halen”. Wij verloren een prachtmens. In 1975 stopte Piet van Iersel met trainen van onze selectie en werd opgevolgd door Nico van de Hoek (de eerste trainer van “buiten”). Piet had 12 jaar met hart en ziel eerst als speler/trainer en later als trainer ons eerste elftal onder zijn hoede.

Het waren de beste jaren in het bestaan van SVG, sportief gezien. Het seizoen 1976-1977 stond volledig in het teken van het 50-jarig jubileum. De viering in de prachtige locatie “’t Wit paardje” was grandioos. De jeugd ging naar de minivoetbalshow in AHOY en de pupillen namen deel aan het bloemendefilé op 5oestdi jk op 30 april 1977. In maart 1977 ontving ons erelid Gerrit Willemsen de gouden speld van de gemeente Tilburg voor zijn verdiensten bij SVG, de KNVB en de Tilburgse juniorencommissie die ook 50 jaar bestond. In mei 1977 werd onze kantine heropend na een flinke uitbreiding. Het werd een waardige afsluiting van een zeer drukke periode.

In het seizoen 1978-1979 gebeurde iets wat zich waarschijnlijk niet zal herhalen. Van november 1978 tot 18 maart 1979 (dus ruim vier maanden) kon er wegens slechte weersomstandigheden géén enkele competitiewedstrijd worden gespeeld. De zaalhuur zal dan ook ongetwijfeld erg hoog zijn geweest. In 1980 promoveerde zowel de A als de B jeugd naar de “topklasse”. Een mooie prestatie van onze jeugdafdeling. In 1980 werd onze eerste “echte” afrastering geplaatst. Samen met JPS kochten wij materialen in. Albert Gijsbers en Bert v/d Oetelaar monteerden deze op beide complexen, compleet met tegels. Nadat ons eerste team vanaf 1975 in de vierde klasse speelde , volgde in 1985 het grootste sportieve dieptepunt in ons bestaan. Degradatie naar de Brabantse Bond. Die kenden wij tot dan toe alleen van de lager elftallen. Menig traantje is toen weggepinkt.

In 1985 legden Stan de Rooy en Jan de Bruijn hun functie als bestuurslid neer. Stan (26 jaar secretaris) en Jan (22 jaar penningmeester waarvan tevens 7 jaar voorzitter) werden op de jaarvergadering tot erelid benoemd. Op de hun ‘ aangeboden afscheidsreceptie werden zij door byrgemeester Letschert volkomen verrast met de gouden speld van de gemeente Tilburg. Op 16 augustus overleed na een kort ziekbed ons erelid en boegbeeld van de veteranenafdeling Rinus Balmakers. De gedachte aan hem blijft levend door het naar hem genoemde toernooi. In augustus 1986 kreeg SVG landelijke bekendheid met VIP-Boxen. Deze kinder-boxen werden op het hoofdveld geplaatst en bemand door ereleden, als tegenhanger van de in aanbouw zijnde “echte” VIP-boxen bij AJAX (zowel de regionale krant , de Telegraaf en Voetbalinternational maakten melding van deze gebeurtenis) om de aandacht te vestigen op het 60- jarig bestaan.

In april 1987 werden de festiviteiten gevierd in de Philharmonie en op het SVG-complex. De jeugd maakte een reisje naar Phantasialand in Briihl. In het seizoen 1987-1988 werden de kleedmakers en bestuurskamer uitgebreid / op Kraaiven, op kosten van de gemeente. De metselspecie was amper droog toen wij de mededeling kregen dat wij van het complex moesten vertrekken i.v.m. industrievestiging. Na jaren leegstand zijn hierop nu een aantal autobedrijven gevestigd.

Ons eerste elftal degradeerde naar de tweede klas Brabantse Bond, maar zou na een jaar weer terugkeren door het winnen: van een periodetitel. Terwijl op 25 juni 1988 iedereen in afwachting was van de finale van het EK tussen Nederland en Rusland en de slotavond van SVG een aanvang zou nemen, ging er een schok door de vereniging bij het vernemen van het overlijden van ons erelid Gerrit Willemsen. Tijdens een vergadering ’s morgens werd Gerrit onwel en overleed later op de dag. Gerrit was een SVGer in hart en nieren en bleef dat ook toen hij na 19 jaar secretaris en een jaar voorzitterschap in het bestuur van de KNVB plaats nam. Vele functies in allerlei commissies zouden nog volgen, maar SVG bleef hij altijd trouw, daar mocht je niks van zeggen.

Eind 1989 werd de verhuizing naar het huidige complex aan de Brugstraat een feit. Op 1 januari 1990 werd de kantine officieus in gebruik genomen met de nieuwjaarsreceptie. Ook de velden en kleedkamers waren inmiddels gebruiksklaar en vanaf toen kregen competitie en trainingen een vervolg op het nieuwe complex. Na een uitgeschreven wedstrijdje voor het verzinnen van een nieuwe naam voor de kantine kregen het bestuur en de PPC zo’n 100 ideeën binnen. Drie inzenders vonden echter de “oude” naam Kraaiennest toch het beste en na rijp beraad en met een knipoog naar het clublied en karnaval (Kraaiepoten) werd besloten de naam Kraaienest te handhaven. Op 11 mei 1990 werd he.t complex officieel geopend door wethouder Jan Timmermans. Zoals het een R.K. vereniging betaamt, werd de inzegening verricht door pater Akerboom, een kennis van onze oprichter Pietje Meuwese

Op de jaarvergadering van 15-10-1990 legde Jan van Berkel zijn taak als voorzitter neer. Jan wilde oorspronkelijk één jaar eerder stoppen maar in verband met de verhuizing besloot hij dit even uit te stellen om de organisatie en de financiële afwikkeling van de verhuizing te coordineren. Voor zijn vele verdiensten in zijn 10-jarig voorzitterschap werd Jan benoemd tot erelid. Een jaar later op 11-10-1991 viel Ad Beijers dezelfde eer ten deel. Ad moest gedwongen door gezondheidsproblemen zijn taak als secretaris neerleggen. Vele jaren was hij actief in de club als jeugd- en seniorenleider en nam zitting in diverse commissies en bestuur. Op 28-2-1992 overleed onze oud-voorzitter en erelid Toon Verhoeven na een slopende ziekte. Als voorzitter was hij een natuurtalent, als mens een ongelooflijk fijne vent. Zijn gevleugelde uitspraak bij het verlaten van een lokaliteit was: “Nog ene voor onderweg”. Op 27-4-92 degradeerde ons 1` team naar de 2` klasse afdeling Brabantse Bond door de uitwedstrijd tegen Right ‘OH met 2-0 te verliezen.

Op 4 april werd het 2` elftal kampioen van hun afdeling. Echt bijzonder zou dit niet zijn, ware het niet dat op dit moment (september 2001) van dit elftal nog zeven spelers in het eerste team spelen (over doorstromen gesproken!!). In september 1992 stapt Henk van Dun over van de PPC naar de jeugdcommissie. Henk gnat bij SVG de geschiedenis in als de man van de reclameborden. In zijn PPC-tijd weet hij meer dan 120 reclameborden te versieren. Als ’n gegadigde aan Henk vroeg of het zondags druk was bij SVG, zei hij vlot :”tussen de vier en vijf honderd” en liegen deed hij niet want bij vijf had hij al gelijk. In april 1993 worden Piet van Iersel en Ad van den Boer gehuldigd voor een uniek feit. Piet is dan 40 jaar actief lid en speelt samen met Ad 25 jaar onafgebroken in het laagste senioren-elftal (9, 10 of 11). 14 September 1993 is het voor de PPC tijd voor een feest.

De commissie en het clubblad “Wel en Wee” bestaan dan 25 jaar. Alle medewerkers van de afgelopen 25 jaar worden uitgenodigd om tijdens een gezellig avondje terug te blikken op de vele acties en activiteiten die door hen samen zijn verricht voor 5VG en dat blijken er ontzettend veel te zijn. SVG beschikt al vanaf de zeventiger jaren over een carnavalscommissie inclusief een raad van Elf. Op donderdag 10-2-1994 ging prins Henk den Irste (van Dun) letterlijk en figuurlijk “de mist in”, en toen de mist was opgetrokken stond daar in zijn plants de nieuwe prins Peerke den Irste (Balmakers), een uitstekend geregelde metamorfose.

In maart 1994 werd 5VG benaderd door de KNVB met het verzoek om het G-voetbal in de club op te nemen. Na voorzichtig aftasten of er bij SVG belangstelling voor bestond, werd de eerste bijeenkomst gehouden op 30 mei. Toen de reacties positief waren is de afdeling G-voetbal opgestart met als speerpunten Cees Hamers en Emiel Boons. De allereerste wedstrijd werd op 24-09-1994 gespeeld bij Jeka in Breda. Het G-voetbal is inmiddels een bloeiende tak aan de SVG boom. Op 29-05-1994 vierde de veteranenafdeling hun 25 jarig bestaan. Dit jubileum werd opgeluisterd met een wedstrijd tussen SVG 1, kampioen 1971 en de veteranen. Er volgde nog een gezellige avond, compleet met tonproater, waarbij als in een soort reünie veel oude herinneringen werden opgehaald.

Op 29-05-1995 werd bij SVG de eerste sponsorsportdag gehouden voor jong en oud. Voor “jong” was er veel sport en spel geregeld met oud-hollandse spelen en bij “oud” viel het eieren gooien goed in de smaak. Op 17 en 18 juni 1995 verzorgde onze veteranenafdeling een goed geslaagde rommelmarkt. Van de opbrengst van de sponsorsportdag en de rommelmarkt kon SVG bij aanvang van het seizoen 1995-1996 beschikken over een prachtige speeltuin voor de jongste jeugd en tevens over een nieuwe TV met teletekst. Dat het goed ging met onze G-afdeling bleek wel tijdens het sportgala in december 1995 toen aan hen de “Jan Wassingprijs” werd uitgereikt.

Deze prijs wordt door de gemeente Tilburg beschikbaar gesteld voor “de vereniging die zich op bijzondere wijze heeft ingezet” in het afgelopen jaar. Een groter compliment is nauwelijks denkbaar. Het seizoen 1996/1997 werd het seizoen van de verandering. De afdeling Noord Brabant werd opgeheven en alle elftallen werden ingedeeld in District Zuid I, dat bestond uit de voormalige afdelingen N.Brabant , Zeeland en Dordrecht. Ons eerste elftal werd ingedeeld in klasse 6 E.

Op 10 april 1997 bestond SVG 70 jaar. Hoewel dit geen door de KNVB erkend jubileum is, wilde het bestuur deze dag niet onopgemerkt voorbij laten gaan. De donderdagavond 10 april stond voornamelijk in het teken van ons erelid Pietje Meuwese, die met de hele familie aanwezig was. Pietje was al vele jaren de enige van de oprichters die was overgebleven en dus 70 jaar lid van SVG. Hij kreeg een speciaal voor hem gemaakte gouden speld met daarop “SVG 70”. De avond ging door tot in de kleine uurtjes. Dat het bestuur de prijs van een consumptie voor de hele week had bepaald op het nostalgische bedrag van 70 cent was een prettige bijkomstigheid. Op de slotavond van het seizoen 1996/1997 werd San van Assouw gehuldigd voor het feit dat hij 25 jaar zitting had in het hoofdbestuur, met functies als afgevaardigde jeugdcommissie, veteranen, kantine, materiaalbeheerder enz. enz.

In januari 1998 was het 15 jaar geleden dat Frans Weijters begon met de training van de B-selectie, (spelers van de lagere elftallen , vanaf het derde). Door zijn enthousiasme als trainer wist hij zoveel spelers naar het trainingsveld te lokken dat het ene na het andere record sneuvelde. Het absolute dagrecord staat als een huis op 17-08-1995, de eerste training van seizoen 1995-1996. Met 48 manschappen!!! Het seizoenrecord staat op 1018 (seizoen 1991-1992). Een van de spelers schreef in ons clubblad over Frans het volgende: “Dit zegt veel zo niet alles over het enthousiasme van de trainer die op een perfecte manier de balans weet te vinden tussen een nuttige, maar zeker ook een aangename training”. Een geweldig compliment voor Frans.

Op vrijdag 15-05-1998 vond een reunie plaats van misschien wel ons beste jeugdelftal allertijden. De groep jeugdige spelers, onder leiding van Lambert de Raad en Joske Bruers, speelde in de zeventiger jaren vanaf de pupillen tot en met de A- jeugd in vrijwel ongewijzigde samenstelling en won zowat alles wat er te winnen viel. Binnen de eigen club wonnen zij het “Toon Verhoeven pupillentoernooi”, het “Stan de Rooy B-jeugdtoernooi” en in de A-jeugd promotie naar de topklasse. Ook werden in de competities vele kampioenschappen behaald. Bijna alle spelers zijn later meer of minder in het eerste elftal uitgekomen. Op zondag 17 mei 1998 werd voor de 15e keer het “Rinus Balmakers” toernooi gespeeld. Dit toernooi voor de lagere elftallen staat al jaren bekend als supergezellig, vooral na afloop. Een bijzondere vermelding voor scheidsrechter Dhr. van Dongen, die het klaarspeelde al die 15 jaar het toernooi te fluiten.

De drukke meimaand werd op 24-05-1998 afgesloten met het weer in ere herstelde onderlinge toernooi o.l.v. onze inspirator Jef van Hest. Het toernooi waaraan zes teams deelnamen werd een grandioos succes. Op 26-08-1998 werd voor onze G-voetballers in het Willem II stadion een training verzorgd door Co Adriaanse. Een geweldige belevenis voor deze jongens.

Nadat Jan de Bruijn tijdens de slotavond door de KNVB was verrast met de gouden speld van de KNVB, nam hij op 23-10-1998 tijdens de jaarvergadering definitief afscheid na weer 5 jaar voorzitterschap. Voor zijn verdiensten voor SVG werd hij benoemd tot ere-voorzitter met bijbehorende speciale gouden speld. Op 17-10-1999 werd SVG periodekampioen door de wedstrijd tegen Zouavia met 2-1 te winnen. Na zeven van de acht wedstrijden viel al de beslissing, want SVG had toen al een voorsprong van vier punten op de nummer twee. Het werd overigens weer eens tijd, want het was inmiddels 10 jaar geleden dat een periodetitel werd behaald, waardoor SVG toen promoveerde.

Op 27-12-1999 overleed onze oud-secretaris en erelid Stan de Rooy. Stan was 26 jaar secretaris en SVGer in hart en nieren. Als leider van SVG 1 maakte hi j het kampioenschap mee in 1971. Veel droeg hij bij aan de mentaliteit van het elftal, vooral bij thuiswedstrijden die wij in dat seizoen geen enkele verloren. Vóór de wedstrijd sloeg hij met zijn vuist op tafel en zei dan: “Hier wint niemand want het is hier ons waai en onzen bol”. Op verzoek van Stan werd zijn as uitgestrooid op het SVG-terrein. Aan het eind van het seizoen speelde SVG 1 in de nacompetitie tegen RKDSV en Zouavia. Hoewel beide wedstrijden werden gelijkgespeeld, werden wi j uitgeschakeld op doelsaldo. Op 29-05-2000 overleed onze oprichter en erelid Pietje Meuwese op 89 jarige leeftijd. Pietje was in 1927 de eerste doelman van SVG (toen nog Roda). Van 1935 tot 1939 was hij voorzitter. Later was hij leider van verschillende elftallen. Hij had zo graag met ons het 75 jarig bestaan gevierd. Het mocht echter niet zo zijn.

Bij aanvang van het seizoen 2000/2001 had SVG een noviteit. Voor het eerst in ons bestaan gingen wij met één elftal spelen in de zaterdag competitie van de KNVB. Het betrof hier jongens die bij SVG al één seizoen de sfeer hadden geproefd en met gastvereniging “Wandelbos” op ons complex hadden+ gespeeld. Dit was zo goed bevallen, dat zij spontaan lid werden van SVG. Tijdens de jaarvergadering op 20-10-2000 stopte Jan van der Poel als secretaris van het hoofdbestuur. Na negen jaar secretaris en vele andere functies daaraan voorafgaande werd Jan benoemd tot erelid van SVG. Tijdens de slotavond ontving hij reeds de gouden speld. Op 22-09-2000 werd de feestavond gehouden van de club van 50. De jubileumcommissie kon terugzien op een bijzonder geslaagde avond die geheel in het teken stond van de olympische spelen. Op 1 juni 2001 ging 5VG op het internet. Dit in contrast met de oudste elftalfoto, in tenue, van een 5VG team.

De vernieuwingen in de vaart der volkeren worden bij SVG dus op de voet gevolgd. Wat een verschil met de tijd van schrijver dezes toen iedereen huiverig was bij de introductie van de ball-point-punt-pen-inkt-pen. Voor de aanvang van het seizoen 2001-2002 werd de administratieruimte flink uitgebreid. Onder leiding van Karel Mommers werd deze klus in enkele maanden geklaard en het resultaat was (en is ) geweldig.

Responses

  1. Toevallig kwam ik op deze site terecht en las de historie van SVG waarin enkele episodes over “onze Stan” hartstikke leuk om dit weer eens te lezen.

    Ik hoop dat SVG het goed blijft doen en de groetjes van Jeanne de Rooij (89).

    Verblijft in de Bijsterstede.

  2. als oud svg lid vond ik het erg leuk weer wat van svg te zien op de computer ver weg van nederland in new zealand namen als piet v lersel jan de bruin ad v d pol leuke jongens maar van voet ballen haden ze niet veel verstand ik hoop dat alles goed met ze groetjes piet smits

  3. ontzettend leuk svg tegen te komen en een practig verhaal over het verleden.
    ik heb zelf met heel veel plezier terugdekkend bij jullie gespeeld in de jeugd.
    met succes mijn voebal carriiere is verder top velopen en nu ben ik al lang jeugd trainer op hoog niveau. maar nogmaals heel leuk, en verassend

  4. Hoi allemaal.
    Kei leuk om dit allemaal te lezen. Mijn complimenten voor het samenstellen van dit mooie verhaal. Ik heb er van genoten. SVG was een fantastische tijd uit mijn leven en op naar het 100 jarig bestaan zou ik zeggen. Als ze het daarboven toelaten ben ik erbij.

  5. Leuk om de historie weer eens terug te lezen van svg. Altijd veel plezier gehad daar. Kan de tijd van het defile bij koningin juliana nog herinneren.
    Gr johan hermens


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: